Marcus Antonius’un Tiradı


marcus antonius
Rome dizisiyle beeraber Roma İmparatorluğuna duyduğum ilgi arttı farkındayım. Adamların hamamlarına, tiyatrolarına hayranım ( mimari yönden 🙂 ) şimdi de tarihi şahsiyetleri kurcalıyorum. Shakespeare’in Julius Caesar, Antonius ile Cleopatra oyunlarını bilenler bilir. Bunlardan Julius Caesar’da Marcus Antonius’un Caesar’ın senatoda öldürülmesinden sonra halka attığı bir nutuk vardır -ki bende geçenlerde bir arkadaşım vasıtasıyla öğrendim- işte o konuşmayı Rome dizisini sevenlere Julius Caesar filminde Antonius’u canlandıran Marlon Brando’dan armağan ediyorum.

 

VİDEO ile beraber tiradın ingilizcesi ve türkçesi:

friends, romans, countrymen, lend me your ears;
i come to bury caesar, not to praise him.
the evil that men do lives after them;
the good is oft interred with their bones;
so let it be with caesar. the noble brutus
hath told you caesar was ambitious:
if it were so, it was a grievous fault,
and grievously hath caesar answer’d it.
here, under leave of brutus and the rest–
for brutus is an honourable man;
so are they all, all honourable men–
come i to speak in caesar’s funeral.
he was my friend, faithful and just to me:
but brutus says he was ambitious;
and brutus is an honourable man.
he hath brought many captives home to rome
whose ransoms did the general coffers fill:
did this in caesar seem ambitious?
when that the poor have cried, caesar hath wept:
ambition should be made of sterner stuff:
yet brutus says he was ambitious;
and brutus is an honourable man.
you all did see that on the lupercal
i thrice presented him a kingly crown,
which he did thrice refuse: was this ambition?
yet brutus says he was ambitious;
and, sure, he is an honourable man.
i speak not to disprove what brutus spoke,
but here i am to speak what i do know.
you all did love him once, not without cause:
what cause withholds you then, to mourn for him?
o judgment! thou art fled to brutish beasts,
and men have lost their reason. bear with me;
my heart is in the coffin there with caesar,
and i must pause till it come back to me.

 

ÇEVİRİSİ

dostlar, romalılar, yurttaşlar, dinleyin;
ben caesar’ı gömmeğe geldim, övmeye değil.
insanın ettiği kötülük yaşar ardından,
iyilikleriyse toprağa girer kemikleriyle.
bırakın, öyle olsun caesar için de.
soylu brutus muhteris dedi caesar için:
öyle idiyse, ağır bir suç bu,
ve caesar bütün ağırlığıyla ödedi suçunu.
burada brutus ve ötekilerinin izniyle
(çünkü brutus şerefli bir insandır,
ötekiler de öyle, hep şerefli insanlardır)
konuşmaya geldim caesar’ın cenazesinde.
dostumdu; vefalı ve dürüsttü bana karsı;
ama brutus muhterisdi diyor:
brutus şerefli bir insandır.
caesar nice esirler getirdi roma’ya,
fidyeleriyle devlet hazineleri doldu:
bundan ötürü mü muhteris göründü caesar?
fakirler ağlayınca gözleri yaşarırdı;
bir muhteris daha katı yürekli olsa gerek,
ama brutus muhterisdi diyor,
brutus’sa şerefli bir insandır.
geçen bayram hepiniz gördünüz,
krallık tacını üç kez sundum ona,
üçünde de almadı. ihtiras denir mi buna?
ama brutus muhterisdi, diyor;
brutus’sa şerefli bir insandır, şüphesiz.
ben brutus’a karşı konuşmuyorum, hayır;
bildiğim kadarını söylüyorum yalnız.
hep sevdiniz onu bir zamanlar,
boşuna da değildi, elbet sevginiz;
sonra ne oldu da yanmıyorsunuz ölümüne?
ey düşünce, yırtıcı hayvanlar arasına kaçmışsın;
insanlar yitirmiş akıllarını… bağışlayın beni;
yüreğim şurada şimdi, caesar’ın tabutunda:
konuşamam dönünceye kadar bana.

Share Button